Truth about Killing

The truth about killing vond ik een heel verrassende documentaire (op National Geographic) over de menselijke natuur en het vermogen te moorden. Onderliggend thema voor mij was rationele besluitvorming onder extreme stress.

Onderzoeken

Marshall (inderdaad, de man van het Marshall-plan) heeft na de 2e wereldoorlog onderzoek laten doen naar het aantal infanterie-soldaten dat doelgericht geschoten had tijdens de landingen in Normandie op D-Day.

Van de 100 soldaten hebben er 40 daadwerkelijk geschoten.
2 van die 40 hebben dat doelgericht gedaan (met als doel die ander te doden).
- De ene deed dat vanuit een ziekelijke drang (psychopaat).
- De ander deed dat uit rationele overwegingen.

Een heel ander onderzoek kwam met dezelfde getallen, maar dan vanuit een andere insteek. Dit onderzoek richtte zich op trauma na het slagveld.
98% van de soldaten loopt een trauma op na actief betrokken te zijn geweest in gevecht.

Ook in eerdere oorlogen bleek deze verhoudingen niet anders te liggen.

De zogenaamde 'helden', bleken mensen die heel rationeel, onder extreme omstandigheden, konden beslissen over het dilemma één mensenleven nemen om meerdere anderen te behouden.

Merk op dat het hier niet gaat om lange afstandswapens waarbij je de tegenstander niet in de ogen kijkt.

Frontale hersenen

Onder extreme stress worden bij 98% van de mensen de frontale hersenen praktisch uitgeschakeld. Dat is dat deel waarin het rationeel denken is gevestigd.

Terug naar management

De documentaire vond ik interessant omdat slechts één procent van de mensen blijkt ook onder extreme omstandigheden nog rationele beslissingen te kunnen blijven nemen. In grote organisaties is ongeveer zo'n 10% management... (Zie Span of control)

Het uitschakelen van de frontale hersenen is echter geen aan/uitschakelaar, maar het resultaat van een biochemische balans in de hersenen.
Blijft over de vraag op welk stressniveau er effect ontstaat op de frontale hersenen.