Lezing Uit- en aanspreken
In deze interactieve lezing leg ik uit wat er écht gebeurt wanneer mensen elkaar aanspreken — niet vanuit managementtheorie, maar vanuit menselijk gedrag, stressreacties en organisatie-dynamiek. De lezing is gebaseerd op jarenlange praktijkervaring in complexe programma’s én op patronen die steeds opnieuw terugkomen in organisaties.
Waarom het zo lastig is, en waarom het zo cruciaal is.
Veel organisaties zeggen dat feedback en aanspreken belangrijk zijn. In de praktijk wordt het vaak vermeden, afgezwakt of doorgeschoven. Met als gevolg: doormodderen, onderpresteren, stille frustratie en projecten die vastlopen.
In deze interactieve lezing laat William Siemons zien wat er écht gebeurt wanneer mensen elkaar aanspreken — niet vanuit managementtheorie, maar vanuit menselijk gedrag, stressreacties en organisatie-dynamiek. De lezing is gebaseerd op jarenlange praktijkervaring in complexe programma’s én op patronen die steeds opnieuw terugkomen in organisaties.
Wat levert deze lezing op?
- Inzicht in waarom aanspreken zo vaak weerstand oproept, ook als het inhoudelijk terecht is
- Begrip van schrikreacties, conflictmijding en de rol van leidinggevenden daarin
- Herkenning van patronen die een cultuur van niet-aanspreken in stand houden
- Concrete handvatten om duidelijk, integer en effectief uit en aan te spreken
- Reflectie op de keuze tussen relatie-comfort en resultaatverantwoordelijkheid
Voor wie?
- Managementteams en directies
- Project- en programmamanagers
- Professionals die verantwoordelijkheid dragen voor resultaten, samenwerking en integriteit
Vorm
- Duur: ± 2 uur
- Afwisseling van scherpe observaties, herkenbare voorbeelden en interactieve reflectie
- Geschikt voor plenaire sessies, leiderschapsdagen of teamontwikkeltrajecten
Karakter
- Serieus onderwerp, luchtig gebracht.
- Confronterend waar nodig, zonder te moraliseren.
- Altijd met respect voor de complexiteit van menselijk gedrag.
Takeaway
- Programma's en projecten lopen niet vast omdat we problemen niet op kunnen lossen, maar omdat we problemen vaak niet tijdig en niet scherp genoeg met elkaar kunnen bespreken.